Keşke boş duruşum aylaklığım yüzünden olsaydı.Tanrım, o zaman kendime ne büyük bir saygı duyardım!.. Hiç olmazsa tembelliğim, güvenebileceğim belirli bir özelliğim var diye kendime en büyük saygıyı beslerdim.Birisi  benim için “Kim bu adam?” diye sorunca, “Tembelin biri!” karşılığını verirlerdi.Böyle bir söz duymayı çok isterdim.Benim de belirli bir niteliğim, hakkımda söylenecek bir söz olacaktı.Ne demek efendim “Temblin biri!”Şaka değil, bu bir unvandır,bir mevkiidir,kusursuz bir meslektir!Alay etmeyin, bu böyledir! O zaman haklı olarak birinci sınıf bir derneğe üye olur ,kendimi saymaktan başka bir iş tutmazdım.